Hülya Sert, Ayşe Uzmay
Hayvan refahı kavramının 1964 Brambell Raporu'ndan günümüze tarihsel gelişimini ve refah uygulamalarının ekonomik/sürdürülebilirlik boyutunu ele alan bir çalışma.
19. yy'daki hayvancılık uygulamaları sonucu hayvanlar kötü muamele ve barınak koşullarına maruz bırakılmış, genetik seçilimler sonucu canlı çeşit ve üretkenliği tahrip edilmiştir. Bir taraftan hayvanların acı ve ıstırap çektiği üretim sistemlerine getirilen eleştiriler, diğer taraftan doğal dengenin tekrar sağlanması için dikkat çeken çevreci politikaların varlığı yeni hayvancılık uygulamaları ihtiyacını doğurmuştur. Hayvan refahı, 'iyi halde olmak, mutluluk' anlamında kullanılmakta ve tam olarak 'iyi bir halde olma durumunu' belirtmektedir. Günümüzde hayvan refahı; üreticilerin verimliliğini arttırıcı bir faktör, uluslararası kuruluşlar için önemli bir sürdürülebilirlik kriteri olmuştur. Bu çalışmanın üç ana amacı bulunmaktadır. Birincisi, hayvan refahı kavramını 1964'te yayınlanan Brambell Raporu'ndan yola çıkarak günümüzde kabul görülen tanımına kadar tarihsel perspektifte incelemektir. İkincisi, hayvan refahında kullanılan ölçüm metotları ve sonuçlarının ekonomik ve sürdürülebilirlik ilişkisi kapsamında değerlendirilmesidir. Üçüncüsü ise hangi önlemlerin alınması gerektiğine dikkat çekmektir. Çalışma sonucunda hayvan refahı kriterlerine uyum için, sadece üreticilerin değil, tüketicilerin de bilinçlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, politika belirleyiciler tarafından cezai yaptırımların uygulanmasının önemine dikkat çekilmiştir.
Kaynak: Crossref (DOI meta verisi) — yazarların yayınladığı orijinal özet.
Hayvan refahı kavramının 1964 Brambell Raporu'ndan günümüze tarihsel gelişimini ve refah uygulamalarının ekonomik/sürdürülebilirlik boyutunu ele alan bir çalışma.
Bu içeriği tamamladın mı?