İsmet Galip Yolcuoğlu, Fatma Türkan Özırmak
Türkiye'nin sosyal yardım sistemini Esping-Andersen'in refah devleti sınıflandırmasıyla karşılaştırarak, klientalist eğilimler ve kurumsal dağınıklık gibi sınırlılıkları tespit eden bir çalışma.
Bu çalışma, sosyal koruma sistemlerinin temel bileşenlerinden biri olan sosyal yardımların etkinliğini hak temelli bir yaklaşımla ele almakta ve Türkiye özelinde mevcut yapının dönüşümüne yönelik politika ve uygulama temelli öneriler sunmaktadır. Esping-Andersen'in refah devleti sınıflandırmasından hareketle Türkiye'nin sosyal yardım sistemi; liberal, korporatist ve sosyal demokrat modellerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, sistemin hibrit ve karma özellikler taşıdığı ortaya konmuştur. Türkiye bağlamında sosyal yardım sisteminin etkinliğini sınırlayan faktörler; klientalist eğilimler, kurumsal dağınıklık, veri altyapısının yetersizliği, şeffaflık sorunları ve sosyal yardımlarla ilişkilendirilen damgalayıcı tutumlar üzerinden analiz edilmiştir. Çalışma, sosyal yardım sisteminin daha bütüncül, sürdürülebilir ve hak temelli bir yapıya kavuşturulması gerektiğini savunmaktadır.
Kaynak: Crossref (DOI meta verisi) — yazarların yayınladığı orijinal özet.
Türkiye'nin sosyal yardım sistemini Esping-Andersen'in refah devleti sınıflandırmasıyla karşılaştırarak, klientalist eğilimler ve kurumsal dağınıklık gibi sınırlılıkları tespit eden bir çalışma.
Bu içeriği tamamladın mı?