Çocuk yoksulluğunu küresel yoksulluk bağlamında ele alarak yetersiz üretim ve adaletsiz dağılımı temel neden olarak gösteriyor ve çocukluk yoksulluğunun yaşam boyu süren olumsuz etkilerine dikkat çekiyor.
Özpolat, A. O. & Aktuna, E. (2023). Türkiye'de Çocuk Yoksulluğuna İlişkin Bir Değerlendirme. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 204-223. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1213348
Yoksulluk küreselleşme ve gelişen dünyayla beraber sadece gelişmemiş ya da gelişmekte olan toplumları değil tüm dünyayı etkisi altına almaktadır. Yoksulluk bir toplumdaki tüm bireylerin haklarına erişmesinde engeller yaratmakta ve yaşamın farklı alanlarında çeşitli güçlükler yaşanmasına sebep olmaktadır. Dezavantajlı gruplar içerisinde yer alan çocukların da yoksulluktan en fazla etkilenen kesim olduğunu söylemek mümkündür. Bu nedenle çalışmamızda çocuk yoksulluğunun genel olarak değerlendirilmesinin yanı sıra; yoksulluk kavramı ve yoksulluk türleri, yoksulluğun nedenleri, çocuk yoksulluğu, çocuk yoksulluğunun nedenleri ve çocuk yoksulluğunun deneyimlenme biçimleri üzerinde durulmuştur. Buna göre çocuk yoksulluğunun en temel nedeninin yetersiz üretim ve adil olmayan paylaşım olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Ayrıca bireylerin çocukluk döneminde yaşadıkları yoksulluğun çocukları yetişkinlik hatta yaşlılık dönemlerinde dahi negatif etkiledikleri görülmüştür. Ayrıca Türkiye’nin de çocuk yoksulluğunun şiddetli yaşandığı ülkelerden biri olduğu, çocuk yoksulluğuna gereken önemin verilmediği ve gerekli farkındalığın oluşmadığı sürece çocukların yaşamakta olduğu ve yaşamaya devam edeceği problemlerin olduğu da kayda değer bir sonuç olarak ortaya çıkmıştır.
Kaynak: Crossref (DOI meta verisi) — yazarların yayınladığı orijinal özet.
Hakkında
Çocuk yoksulluğunu küresel yoksulluk bağlamında ele alarak yetersiz üretim ve adaletsiz dağılımı temel neden olarak gösteriyor ve çocukluk yoksulluğunun yaşam boyu süren olumsuz etkilerine dikkat çekiyor.
Yazar: Özpolat, A. O. & Aktuna, E.
Yayın: Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1)